მარიამ ქურხაშვილი २०११ წ.

ჩემი ქორწილის წინა დღე

უი, რა მალე გაფრენილა დრო! დღეს ११ თებერვალია, ხვალ ქორწილი მაქვს და ვარ ალიაქოთში. იმდენი საქმე მაქვს, როგორ მოვასწრებ, არ ვიცი. სიხარულითა და ბედნიერებით აღსავსე ველოდები ხვალინდელ დღეს. ვზივარ და ვფიქრობ, ვოცნებობ და საერთოდ არ მახსოვს, რომ ათასი საქმე მაქვს.

უცებ დედამთილი მეძახის:

-დრო მალე გავა და საქმე კი გასაკეთებელია, ვერ მოასწრებ!

რომ ვარ მეცხრე ცაზე, ნელ-ნელა ვეშვები ძირს და გულში ვფიქრობ: ოხ, დედმთილო, რას მერჩოდი, რა გინდოდა, რომ ფიქრი არ დამაცადე-მეთქი.

ნეტავ მალე გათენდეს! ძლივს მოვრჩი საქმეს. უკვე ღამის ორი საათია, ვიძინებ და აბა, თუ იცით, რა დამესიზმრება?-რა თქმა უნდა, ჩემი ქორწილი...